علل وزش بادهای 120 روزه سیستان:
1- با توجه به آمار روزانه بادها و نقشه های سطح زمین در داخل کشور از الگوی خاصی پیروی ننموده و در روی ایران بیش از دو یا سه منحنی فشار مشاهده نمی شود. کم فشارهای محلی کم وسعتی که در روی بیابان لوت و یا سیستان به وجود می آیند نیز به سرعت ازبین می روند. و فشار غالب کشور حدود 1010 هکتوپاسکال است. در خاج از کشور و نزدیک به مرزهای آن نیز مراکز فرابار یا فروبار مشخصی وجود ندارد و تمام سیستم هایی که در اوایل ماه می ( تا دهم اردیبهشت) شکل می گیرند. و به فاصله چند ساعت از بین می روندو تاثیر چندانی بر روی ایران ندارند.
2- از روزهای 4 و 5 ماه می (15 اردیبهشت) یک مرکز فشار کم در روی هندوستان و پاکستان و حتی نواحی شمالی تر تشکیل گردیده به سرعت به سمت غرب گسترش می یابد و بخش اعظم افغانستان و مرزهای شرقی کشورما را در بر می گیرد. در این زمان فشار مرکزی این فروبار بر روی دشتهای پست افغانستان در شرق ایران معادل 1005 هکتوپاسکال است.
3- با گذشت 7 تا 8 روز از ماه می (18 و 19 اردیبهشت) کم فشار روی هند و پاکستان و افغانستان قلمرو وسیعتری را در بر می گیرد. تا جایی که بخش هایی از شرق و جنوب شرق کشورما را تحت تاثیر قرار می دهد. در این ایام فشار مرکزی این فروبار حدود 1000 میلی بار است . در روزهای 20 و 21 اردیبهشت که همزمان با شروع بادهای 120 روزه در خراسان جنوبی و سیستان است ، فروبار مذکور ماهیت وجودی بیشتری می یابد و فشار مرکزی آن در طی روز به کمتر از 1000 هکتو پاسکال می رسد. در بعضی از روزها یک کم فشار ثانوی از فروبار اصلی منتج می گردد و به داخل ایران در ناحیه لوت و یا بعضاً ایران مرکزی مستقر می شود. دقیقاً با شروع بادهای 120 روزه یک مرکز فرا بار با فشار مرکزی 1015 هکتوپاسکال بر روی دریای خزر استقرار می یابد. و بدین ترتیب گرادیان فشار بین نواحی شمالی و جنوب شرقی کشور افزایش یافته که منجر به وزش بادهای 120 روزه با سرعت زیاد می شود.
پر فشار روی دریای خزر به عنوان یک پدیده غالب فصل گرم تقریباً تا پایان این فصل حضور دائمی در منطقه داشته ولی موقعیت آن جابجایی هایی در اطراف خزر دارد. این فرابار در اوایل فصل گرم در شمالغرب دریای خزر جای می گیرد و چون به نواحی شمالی تر منتقل شده از فشار مرکزی بیشتر نیز برخوردار است. در این زمان زبانه های پر فشار مذکور تا نواحی شمالی ایران گسترش می یابد و با پر فشارهای محلی روی ارتفاعات یکی شده که آرایش موجی خطوط هم فشار را به دنبال دارد. در این زمان تمام باد های غالب شرق و جنوب شرقی کشور مستقیماً از پر فشار مذکور منشا می گیرند که ناشی از پخش هوای پر فشار به اطراف است. با گذشت زمان و گرمتر شدن هوا ، دامنه کم فشار جنوب شرقی گسترش بیشتی یافته و متعاقب آن فرو بار روی دریای خزر نیز در موقعیت شرقی تری قرار می گیرد. در این هنگام تمام بادهایی که از شرق و جنوب شرق کشور به صورت بادهای 120 روزه می وزند، نتیجه چرخش و ورود هوا به سمت مرکز کم فشار جنوب شرقی ایران است. منشأ اصلی بادهای پرفشار روی خزر و بعد از آن هوای سرد روی ارتفاعات هندوکش و هیمالیاست .به عبارت بهتر با قوی تر شدن پر فشار روی دریای خزر این عامل به عنوان عامل برتر به ایفای نقش می پردازد. و هوا را به سوی کم فشار به جنوب شرق ایران می راند. هنگامی که پر فشار روی دریای خزر عقب نشینی می کند یا ضعیف تر می شود هوای سرد روی ارتفاعات بلند هندوکش و هیمالیا به سمت کم فشار جنوب شرق ایران حرکت می کند که ابتدا جهت شمال شرقی داشته و زمانی که به خراسان جنوبی می رسد جهتی شمالی و سپس در سیستان به سمت جنوب شرق منحرف می شود.